ortadoğu mektupları:

bir zulmü anlatırken ağlarım

bir de yetimlikleri

elimi uzattığım her yerde

gülmeyi unutmuş çocuk sesleri

hüzünler büyür gözlerimde

bu yalnızlığı yazmaya kalem utanır

bu ezilmişliği yazmaya yürek utanır

utanmaz kalleşlikler

çağdır kimyasal silahları saklayan

çağdır namertliği alkışlayan

kin kundaklayan

çağdır yüzkarası

gönül karası

ama hesabı sorulacak

elleriyle dizlerini çürüten anaların

seher vakti sessizce akan kanların

bir de suçlarını bilmeden öldürülen o çocukların

hesabı sorulacak Azize

işte o zaman

yarım kalmış bir mevsim olmayacak yazgımız

başımız dik duracak bu yangınlara

gelsin artık kanımız için aç bırakılan silahlar

canımıza büyütülen silahlar

ölümden öte silah var mı Azize

var mı ölümden öte ölüm

bülent sönmez