“Godot’yu Beklerken” Kahverengiye Tutulmuşum İnce Giyinmişim.

körolası

yerine şiiri gönderdi gene

 

 

…

kimbilir

 

yaşanmamış üç muamma

doğum

gerdek

ölüm

ki cümlesi yaşamak

kimbilir

…

 

 

kimbilir

size kendileri gibi çocuklarla

kendilerini çoğaltan sevgililer

kimbilir

…

 

 

en kötüsü

gene kahverengiydim

kara ve kırmızı

gene mayıs

gene serin

yağmur

ve evet

kesinlikle havzın başı

eminim buraydı

bu zamandı

…

 

 

hayatın bu yönü fahşaya dönük

hadi gidelim

gene gelmedi

…

 

 

/ben bu hayata alıştım artık

çağırıp durma

haziran’da üşüyor

battaniyesiz oturmuyorum

çağırıp durma

sigarayı çay tabağına basıyor

kil

yosun

ve balmumuyla besleniyorum

yazın nezleden üç ay çekiyorum

çağırıp durma

görmüyor musun

şiire dadanmışım

soğuğa alıştım

karanlığa

alıştım diyorum

hafızam beni yanıltıyor

dilimi unuttum

sehven maymuncayı öğrendim

rüyalarımda

masum yüzümü görüyorum sık sık

çağırıp durma artık

yalanlar oyalanacak

ilerde birilerine tapacak mecalim yok

arkamdaki bıraktığım kanlı çizgi

kendi önceme tapıyorum görmüyor musun

 

çağırma

seni umursamıyorum bundan böyle

buradan ancak cenazem çıkar

beni bu hayata alıştırdın artık/

…

 

 

hayatın bu yüzü fahşaya dönük

hadi gidelim

gene gelmedi.

 

Murat Kapkıner

25 Mayıs 1997 Gençlik Parkı/Ankara

6 Haziran 1997 03:30 Konya